Πολλά φυτικά είδη επικονιάζονται από έντομα, μια μέθοδο επικονίασης γνωστή ως εντομογαμία. Τα εντομοφάγα φυτά έχουν αναπτύξει μια σειρά δελεαστικών προσαρμογών για να δελεάσουν έντομα όπως τα έντονα χρωματισμένα πέταλα, τα αρωματικά λουλούδια και το νόστιμο νέκταρ. 

Τόσο τα έντομα όσο και τα φυτά επωφελούνται από τη σχέση επικονίασης. Τα έντομα αποκτούν μια μεγάλη πηγή τροφής από το νέκταρ του λουλουδιού και κατά τη διαδικασία από τη μετάβαση από άνθος σε άνθος, τα έντομα διαδίδουν τη γύρη και συγχρόνως επικονιάζοντας τα. Η γύρη περιέχει τα αρσενικά σπερματοζωάρια ενός φυτού και βρίσκεται στα αρσενικά όργανα ενός φυτού γνωστού ως στήμονα, όπου όταν έρχονται σε επαφή με ένα θηλυκό μέρος ενός λουλουδιού, το στίγμα, το λουλούδι επικονιάζεται - γονιμοποιείται. Η κατανομή της γύρης από τα έντομα είναι μια ζωτικής σημασίας διαδικασία για πολλά φυτά, καθώς τους επιτρέπει να αναπαραχθούν.

Η εντυπωσιακή ποικιλία χαρακτηριστικών λουλουδιών αντικατοπτρίζει τις προσαρμογές σε διαφορετικές ομάδες επικονιαστών.

Το ήξερες ότι... 

... Οι μέλισσες και οι βοβμίνοι τρέφονται με γύρη και νέκταρ. Τα στοματικά τους μέρη που ονομάζονται "προβοσκίδα" είναι συγκριτικά κοντά  - συνεπώς το νέκταρ πρέπει να είναι σε μέγιστη απόσταση περίπου 1 εκ. Ως εκ τούτου, προτιμούν τα είδη της οικογένειας Lamiaceae (Labiatae) όπως η μέντα ή το λάμιο ή το φασκόμηλο, και τα φυτά από την οικογένεια figwort (Scrophulariaceae), που παρέχουν ένα καλό μέρος για ξεκούραση. Ακόμα, ορισμένα είδη άγριων μελισσών είναι προσαρμοσμένα για να τρέφονται από άνθη με σχήμα καμπάνας, στα οποία βουτάνε μέσα ολόκληρο το σώμα τους.

... Οι πεταλούδες θέλουν να πίνουν νέκταρ από άνθη που δεν μπορούν να επιτευχθούν από μέλισσες ή συρφίδες. Οι πεταλούδες προτιμούν κόκκινα, μπλε και κίτρινα άνθη. Τα χρώματα των φυτών δελεάσουν τις πεταλούδες προς το μέρος τους. Επειδή οι πεταλούδες πρέπει να είναι σε θέση να προσγειωθούν αρκετά εύκολα στο λουλούδι τους αρέσουν τα άνθη σε σχήμα πλάκας όπως το άγριο καρότο. Τους αρέσουν επίσης τα άνθη της οικ. Lamiaceae όπως η λεβάντα και το θυμάρι. 

... Η επικονίαση των σκώρων είναι χαρακτηριστική στα φυτά με κρεμαστά άνθη, τα οποία μπορούν να κρατήσουν νέκταρ σε βάθος μέχρι 20 εκ., όπως η περικοκλάδα (Calystegia sepium). Επειδή πετούν στο σκοτάδι, οι σκώροι κυνηγούν τη γλυκιά μυρωδιά των λουλουδιών. Μερικά λουλούδια που επικονιάζονται από σκώρους κλείνουν τη στεφάνη τους κατά τη διάρκεια της ημέρας και ανοίγουν τη νύχτα για να απελευθερώσουν τη μυρωδιά τους.

... οι Συρφίδες, όπως π.χ. τα δίπτερα που μοιάζουν εντυπωσιακά με τις μέλισσες, επισκέπτονται γενικά ανοιχτά άνθη σε σχήμα μπολ όπου τρέφονται τόσο με νέκταρ όσο και με γύρη, αλλά μερικά από αυτά έχουν μακρύτερες προβοσκίδες, οι οποίες τους επιτρέπουν να φτάσουν το νέκταρ ακόμη και σε λουλούδια με σχετικά βαθιά ανθοδόχη. 

... Τα σκαθάρια ήταν οι πρώτοι επικονιαστές στη γη. Τα σκαθάρια τρέφονται κυρίως με γύρη, ενώ το νέκταρ είναι συχνά δύσκολο να καταναλωθεί από τα κοντά στοματικά τους μέρη. Ως εκ τούτου, μπορούν να βρεθούν σε άνθη πλούσια σε γύρη που είναι εύκολα προσβάσιμα για αυτά, όπως τριαντάφυλλα, άνθη μήλων ή άγρια καρότα. Μερικά σκαθάρια αρέσκονται στα "πιο δύσοσμα" άνθη - αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ορισμένα άνθη που επικονιάζονται από σκαθάρια εκπέμπουν μια διαφορετική, μερικές φορές λιγότερο φρουτώδη μυρωδιά. Επιπλέον, τα σκαθάρια χρησιμοποιούν τα άνθη για να καθίσουν στον ήλιο, να κοιμηθούν ή να ζευγαρώσουν.